Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/2075 E. , 2025/8154 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ :13.11.2024 SAYISI : 2019/1161 E., 2019/1632 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Esastan ret EK KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAM
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/2075 E. , 2025/8154 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ :13.11.2024 SAYISI : 2019/1161 E., 2019/1632 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Esastan ret EK KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından verilen 13.11.2024 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2019/1632 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2019 tarihli ve 2018/516 Esas, 2019/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrası, f bendi , 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.09.2019 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2019/1632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2024 tarihli ve 2019/1161 Esas,2019/1632 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, kesin karar olduğu gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Bölge Adliye Mahkemesinin asıl ve ek kararını temyiz dilekçelerinde özetle; suçun unsurlarının oluşmadığını ,alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin haksız olduğu , dosyada ilan verildiğine dair delil olmadığı ,katılanın zararını gidermek istediğini ancak IBAN numarasına ulaşamadığını , hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleri ile ve re’sen dikkate alınan nedenlerle kararın bozulması istenmiştir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2024 tarihli ve 2019/1161 Esas, 2019/1632 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Bilişim/banka araç kılınarak dolandırıcılık suçundan sanık neticeten 5 yıl hapis ve adli para cezasıyla mahkûm edilmiş; istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, sanığın temyizi ise kararın kesin olduğu gerekçesiyle ek kararla reddedilmiştir.
Hukuki İlke: CMK 286/2-a uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları temyiz incelemesine tabi değildir; CMK 296/1 uyarınca temyiz edilemeyecek hükmün temyizi hâlinde temyiz istemi reddedilir. Ek kararda hukuka aykırılık yoktur.
Uygulama Sonucu: temyiz reddi ile ek kararın onanması
Dava Strateji Notu: Beş yıl (dahil) ve altı hapis cezalarına ilişkin esastan ret kararları kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmaz; bu sınırdaki dosyalarda temyiz yerine olağanüstü kanun yolları (ör. Adalet Bakanlığından kanun yararına bozma talebi) değerlendirilmelidir.