Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1966 K.2025/11280

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2024 tarih ve 2023/483 Esas ve 2024/216 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında; bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 158/3, 52, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarih, 2024/749 Esas, 2024/740 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 maddesi uyarınca 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ... müdafiinin temyizinde özetle, sanık Hasretin iftira attığını, olayla ilgisinin olmadığını ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyizinde özetle, hileli hareketlerin mevcut olmadığını, dolandırıcılık suçunun oluşmadığını, takdir indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğunu ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların kovuşturma aşamasında müdafilerinin bulunduğu, sorgularının yargılamayı yapan mahkeme tarafından yapıldığı, karar oturumunda sanık ... müdafiinin hazır bulunduğu, sanık ... müdafisinin savunma dilekçesi gönderdiği ancak mazeretsiz şekilde duruşmaya katılmadığı,

Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalaasında sanıkların TCK 158/3 bendi kapsamında cezalandırılmaları istendiği ve sanıkların müdafilerinin esas hakkında mütalaaya karşı savunma dilekçesi verdikleri, 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize