Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1925 K.2025/11389

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2025 tarihli ve KYB-2025/51763 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, her ne kadar Mahkemesince, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 14/11/2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararının müşteki vekiline 09/12/2023 tarihinde elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği, müşteki vekilinin bu karara karşı 15 günlük yasal süresinden sonra 02/01/2024 tarihinde itiraz ettiğinden bahisle süre yönünden itirazın reddine karar verilmiş ise de;

anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 09/12/2023 tarihinde elektronik tebliğ yolu ile müşteki vekiline tebliğ edildiği ve UYAP kaydına göre itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal süre içerisinde müşteki vekili tarafından 19/12/2023 tarihinde Uyap üzerinden sunulduğu anlaşılmakla, süresinde yapılan itirazla ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre.

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2023 tarihli ve 2022/23554 Soruşturma, 2023/16489 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının, şikâyetçi vekiline 09.12.2023 tarihinde e-tebligat yöntemiyle tebliğ edildiği, dosyada 19.12.2023 e-imza tarihli itiraz dilekçesinin mevcut olduğu, bununla birlikte; dilekçede fiziki olarak havale bulunmadığı gibi havale tarihinin UYAP üzerinden de tespit edilemediği anlaşılmakla; havale tarihinin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde belirlenerek buna ilişkin belgelerin temin edilmesi,