Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/220 E. , 2025/3021 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/240 E., 2015/282 K. SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/220 E. , 2025/3021 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/240 E., 2015/282 K. SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/240 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, yapılan tebligatın adres yetersizliği nedeniyle iade olması üzerine, muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, daha önce usulüne uygun tebligat yapılmayan adresine 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemi usulsüz ise de; sanığın 18.03.2024 tarihli dilekçesine istinaden, mahkemenin 22.03.2024 tarihli yazısı ile gönderilen gerekçeli karar ve kesinleşme şerhlerinin ceza infaz kurumunda bulunan sanığa tebliğ edildiği 27.03.2024 tarihinde sanığın hükümden haberdar olduğu hâlde, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.07.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıktan mahkûm sanığın yokluk hükmü önce 21/1 ile tebliğe çıkarılıp iade olmuş, MERNİS şerhiyle 21/2 yerine 35. maddeye göre usulsüz tebliğ edilmişti; ancak sanık cezaevindeyken 27.03.2024'te karardan haberdar olmuştu.
Hukuki İlke: Tebligat usulsüz olsa dahi muhatabın hükümden fiilen haberdar olduğu tarihten itibaren yasal temyiz süresi işlemeye başlar; süre geçtikten sonra yapılan temyiz reddedilir.
Uygulama Sonucu: Öğrenme tarihi 27.03.2024 olmasına karşın bir haftalık süre geçtikten sonra 29.07.2024'te temyiz edildiğinden temyiz istemi süre yönünden reddedildi.
Dava Strateji Notu: Usulsüz tebligat savı ancak öğrenme tarihine kadar korur; hükmü öğrenen sanık veya müdafi süreyi kaçırmadan derhal temyiz etmeli, aksi hâlde usulsüzlük savı sonuç doğurmaz.