Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/285 K.2025/2602

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İlk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarih ile uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Bozma öncesi hükümle sanığın mahkûm olduğu kısa süreli hapis cezasının(5 ay), 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, aynı Kanun'un 52/2-4 maddeleri gereği sanığın neticeten 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezalarının 10 eşit taksitte ödenmesine hükmedildiği,

bahse konu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının oluştuğu gözetilmeden, bozma sonra yapılan yargılama ile sanığın neticeten 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kazanılmış hakkın ihlâl edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında, hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı paragrafın hükümden tamamen çıkarılması ve yerine.