Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3738 K.2025/12970

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hüküm ve ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hüküm ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/679 Esas, 2024/683 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında. 1. Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 155/2, 43/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 43/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B. İstinaf 1. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 30.12.2024 tarihli ek kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Atılı suçların sübut bulmadığına, fazla ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B.

Banka ve Kredi Kartının Kötüye Kullanılması Suç Yönünden Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve aynı Kanun'un

62. Maddesindeki kriterler ve yeterli gerekçeler ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen 30.12.2024 tarihli ek karar yönünden.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.12.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.

Sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 03.12.2024 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa