Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2026/375 E. , 2026/942 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/198 E., 2019/641 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 13/05/2025 tarihli ve 2021/26016 Esas, 2025/5866 Karar sayılı on
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2026/375 E. , 2026/942 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/198 E., 2019/641 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 13/05/2025 tarihli ve 2021/26016 Esas, 2025/5866 Karar sayılı onama kararı İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 13/05/2025 tarihli ve 2021/26016 Esas, 2025/5866 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2026 tarihli ve KD - 2025/101198 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesinde belirtilen ve süre aranmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2 maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanık hakkında Yüksek Daire tarafından tekerrür uygulamasına esas alınan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2013/330 Esas, 2013/877 Karar sayılı kararı, öncelikle 23.01.2014 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ise de; karar aleyhine sanığın eski hale iade getirme talebi ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği ; akabinde Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.03.2016 tarihli ve 2014/21705 Esas , 2016/5030 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, bu nedenle tekerrüre esas ilamın kesinleşme tarihinin 21.03.2016 olup itiraza konu dolandırıcılık suçunun işlendiği 03.04.2014 tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağına ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığına ilişkindir. II. GEREKÇE Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik Dairemizin, 13.05.2025 tarihli ve 2021/26016 Esas, 2025/5866 Karar sayılı onama kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne ilişkin 22.01.2026 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında Dairemizce tekerrüre esas alınan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2013/330 Esas, 2013/877 Karar sayılı kararının, temyiz incelemesine konu suçun işlendiği tarihten sonra, 21.03.2016 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2 maddesi gereği Yargıtay 11. Ceza Dairesinin,13.05.2025 tarihli ve 2021/26016 Esas, 2025/5866 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2013/330 Esas, 2013/877 Karar sayılı kararının 21.03.2016 tarihinde bu dosyaya konu suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşıldığından tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden tamamen çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Asliye Ceza Mahkemesinin dolandırıcılık suçundan verdiği ve 11. Ceza Dairesince 13.05.2025 tarihinde onanan mahkumiyet hükmüne karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, tekerrüre esas alınan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararının kesinleşme tarihine ilişkin lehe itirazda bulunmuştur. Tekerrüre esas ilam, eski hâle iade süreci sonucu Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.03.2016 tarihli onamasıyla kesinleşmiş olup, itiraza konu dolandırıcılık suçu bundan önce 03.04.2014 tarihinde işlenmiştir.
Hukuki İlke: Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki mahkumiyetin, sonraki suçun işlendiği tarihten önce kesinleşmiş olması gerekir; eski hâle iade yoluyla temyiz incelemesine konu olan ilamın kesinleşme tarihi, temyiz sonrası onama tarihidir. Ayrıca CMK 308/1 uyarınca sanık lehine Başsavcılık itirazı süreye tabi değildir ve itiraz ile kabul kararı arasında zamanaşımı durur.
Uygulama Sonucu: Başsavcılık itirazı kabul edilerek Dairenin onama ilamı kaldırılmış; suç tarihinden sonra 21.03.2016'da kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca tekerrüre esas sabıka bulunmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuş, tekerrür paragrafı hükümden çıkarılarak karar düzeltilerek onanmıştır.
Dava Strateji Notu: Müdafi, tekerrüre esas gösterilen her ilamın kesinleşme tarihini fiilen doğrulamalıdır; eski hâle iade veya geç temyiz gibi süreçler kesinleşmeyi suç tarihinin sonrasına taşıyabilir ve bu durumda tekerrür uygulanamaz. Onamadan sonra dahi bu hata, süresiz lehe Başsavcılık itirazı yoluyla giderilebilir.