Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10389 K.2010/1349

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.05.2008 tarih ve 2006/530 - 2008/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin her türlü elektronik cihaz üretim ve satımı alanında faaliyet gösterdiğini, aynı alanda davalının da faaliyette bulunduğunu, "NEXT" markasının da 05.12.2000 tarih ve 2000/26317 no ile 9, 11 ve 21. sınıflarda davalı adına tescilli olduğu halde bu güne kadar 556 sayılı KHK'nin kabul ettiği anlamda kullanılmadığını, böylece davalının bu markayı anılan emtialar yönünden müvekkili tarafından kullanabilme olanağı da haksız biçimde kısıtladığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nin 14 ve 42/c maddeleri uyarınca davalının anılan markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin üretip piyasaya sunduğu ürünler üzerinde "NEXT" ibaresini 1991 yılında kullanmaya başladığını ve halen devam ettiğini, tarafların "NEXT" ibareli başka bir çok markası ve bu markaların hükümsüzlüğü istemiyle açılan davaların bulunduğunu, ortaya çıkan bu belirsizlik nedeniyle müvekkilinin anılan markasına fazla yatırım yapamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının sunduğu faturalardan dava konusu markasını 556 sayılı KHK'nin 14 ve 42/1-c maddeleri anlamında ciddi ve pazar payı yaratacak biçimde kullandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.