KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/10644 E., 2010/1412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
394 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2008 tarih ve 2008/84 - 2008/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketle davalı arasında kömürlerin paketlenmesi, torbalanması ve yüklenmesine ilişkin 14.06.1996 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 9. ve 13/b-c. hükümleri ile her türlü sorumluluğun davalı şirkete ait olacağının kararlaştırıldığını, meydana gelen iş kazası sonucunda SSK tarafından açılan rücu davaları neticesinde müvekkilince toplam 8.184.63 YTL ödenmek zorunda kalındığını, ödemelerin sorumlusunun ve yükümlüsünün sözleşme hükümlerince davalı olduğunu, davalının en azından ödenen miktarın 2/3’ünden sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek, şimdilik bu meblağın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 4.092,32 YTL’nın 1.230,00 YTL’na 20.06.2001 tarihinden, 2.862,32 YTL’na 28.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacının SSK’ya ödemek zorunda kaldığı tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 9. ve 13/b ve c. hükümleri ile her türlü sorumluluğun davalı şirkete ait olacağının kararlaştırıldığını, meydana gelen iş kazası sonucunda SSK tarafından açılan rücu davaları neticesinde müvekkilince toplam 8.184.63 YTL ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, 16.03.2006 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinde “firmanın çalıştıracağı işçilerin depo içerisinde sebep olacakları her türlü hasar, zarar ve ziyandan davalı firmanın sorumlu olacağı”, 13/b maddesinde “çalışma hayatını düzenleyen kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer mevzuattan doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi, her türlü tedbirsizlik ve kazadan doğan zarar, ziyan ve tazminattan firmanın sorumlu olacağı” ve 13/c maddesinde “firmanın çalıştıracağı işçiler hakkında sağlık ve sigorta mevzuatının gerektirdiği bütün yükümlülüklerin firmaya ait olacağı” hükmüne yer verilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan 16.03.2006 tarihli bilirkişi raporunda ve karar gerekçesinde anılan sözleşme hükümleri ve tarafların sorumluluk esasları hiç tartışılmadan yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/10644, K. 2010/1412, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama