KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/10997 E., 2010/1953 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.06.2008 tarih ve 26.06.2008 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, ‘ETİ’ ibareli markalarının müvekkili adına tescilli olduğunu, tanınmış bulunduğunu, davalı şirketin diğer davalı Kuruma ‘ETİMER’ ibareli markanın tescili için başvurduğunu, anılan markanın müvekkili markasıyla karışıklığa neden olacak şekilde benzer olduğunu, tanınmışlığından faydalanacağını, yapılan itirazın kabul edilmediğini, ayrıca davalı şirketin markasının müvekkilinin tescilli unvan ve markasıyla karışıklığa neden olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, markanın tescili halinde iptali ile hükümsüz sayılmasına, davalı unvanındaki ‘ETİ’, mümkün değilse ‘ETİMER’ ibaresinin unvanından terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Etimer Doğaltaş San. Ltd.Şti. vekili, müvekkilinin ikametgahının Mersin’de bulunduğunu, hükümsüzlük ve unvan terkini davalarında bu yer mahkemesinin yetkili olduğunu, diğer istemleri bakımdan cevap süresinin uzatılmasını istemiştir.
Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunmaya göre, unvan terkini istemli davanın ayrıldığı, davalı şirket vekilinin yetki itirazının süresinde olduğu, bu davada davalı şirketin ikametgahı yer mahkemesinin yetkili bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine, istem halinde dosyanın fikri ve sınai haklar hukuku mahkemesi sıfatıyla davaya bakmakla görevli ve yetkili Mersin Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/10997, K. 2010/1953, 22 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama