Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11081 K.2010/1981

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.06.2006 gün ve 2006/132 - 2006/180 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in davalıların maliki ve sürücüsü bulunduğu araçların çarpışması sırasında öldüğünü ileri sürerek, her bir davacı için ayrı ayrı (10.000) YTL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, aynı kaza dolayısıyla muris ...'in diğer mirasçıları tarafından açılmış derdest bir dava dosyasının bulunduğu, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bu dava ile birlikte yargılama yapılmasının usul ekonomisine daha uygun olduğu gerekçesiyle HUMK'nun 45.maddesi uyarınca işbu dava dosyasının, mahkemenin 2005/357 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Aynı mahkemede görülmekte olan davalar hakkında verilen birleştirme kararları nihai karar olmadığından yalnız başına temyiz edilemez. Bu kararlara karşı ancak asıl hükümle birlikte temyiz yoluna başvurulabilir. (HUMK madde 48)

Somut uyuşmazlıkta ise işbu davanın Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/357 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, ancak bu birleştirme işlemi yapılmamış ve bu arada Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/357 Esas sayılı dava dosyası 2006/264 Karar ile karara çıkmıştır. Dolayısıyla artık alınan birleştirme kararının infazı olanağı da kalmamıştır.

Ancak yine HUMK’nun 46. maddesi uyarınca aynı mahkemelerde verilen davaların birleştirilmesi kararları nihai bir karar olmayıp bir ara kararı niteliğinde olduğundan, mahkemece davaların birleştirilmesi hakkındaki karardan dönülebilir.

Somut uyuşmazlıkta da aynı mahkemede görülmekte olan davalar hakkında verilmiş bir birleştirme kararı söz konusu olduğundan ve bu karardan dönülmesi bir usulü kazanılmış hak ihlali de oluşturmayacağından, mahkemece alınan birleştirme kararından dönülebileceği de tabiidir.

Bu durum karşısında davacılar vekilinin temyiz isteminin yukarıda açıklanan gerekçelerle reddine karar verilmesi gerekmiştir.