Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11844 K.2010/2510

Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.02.2008 tarih ve 2005/231-2008/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli “Renault” marka ve logosuna inhisari lisans sözleşmesi ile sahip olduğunu, davalının işyerinde herhangi bir akdi ilişki bulunmaksızın müvekkilinin hak sahibi olduğu “Renault” marka işaretini ve karakteristik yazısını, tabela, matbuat ve işçilerin giysilerinde kullandığını, davalının yetkili servis gibi davranarak haksız rekabette bulunduğu gibi marka hakkınada tecavüz ettiğini, bu hususun tespit dosyası ile saptandığını ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile men’ine, davalıya ait “Renault” yazı ve logosunun bulunduğu tabela, pano vs. eşyanın kaldırılmasına,

işyerinde çalışan işçilerin giydiği iş elbiseleri ve yazılı matbuatlardaki “Renault” ibaresinin çıkarılarak bu şekilde kullanımın önlenmesine, şimdilik 5.000.00 YTL maddi tazminat ile 5.000.00 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, müvekkilinin daha önce davacı yetkili servisi iken sektörde çıkan kriz üzerine taraflar arasındaki ilişkinin sona erdirildiğini, olayda maddi ve manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı ile marka sahibi Renault arasında düzenlenen dağıtım ve ihracat anlaşması ile Renault, bölgede Renault marka ve logolarını kullanma hakkını davacıya verdiğinden davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerektiği, kaldı ki, yetkili servis ve bakım istasyonu sözleşmesinin 27.03.2001 tarihinde davacı ile davalı arasında akdedilmesi, davalının bir süre bu sözleşmeye dayalı olarak yetkili servis olarak çalışması,

daha sonra yetkili servis sözleşmesinin feshedilmesi de gözetilerek davalının, davacı sıfatına yönelik itirazının iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı, fatura ve tahsilat makbuzundan davalının yetkili servis sözleşmesinin sona ermesine rağmen “Renault” marka işaretini ve karakteristik yazısını çalıştırmakta olduğu servisin tabela ve levhalarında, logolarında, matbuatında ve işçilerin kıyafetlerinde kullandığının sabit bulunduğu,

taraflar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin sona ermesine rağmen davalının, davacının hak sahibi olduğu “Renault” markasını bu şekilde kullanımı 556 sayılı KHK.nın 62.maddesine öngörüldüğü üzere davacı markasına tecavüz ve aynı zamanda TTK.nun 57 nci vd.maddesi. gereğince haksız rekabet teşkil ettiği, davacı markasının davalı tarafından hukuka aykırı şekilde kullanılması nedeniyle haksız rekabet ve markaya tecavüz nedeniyle istenen maddi tazminatın B.K.

43.mad. gereğince tayin edilmesi gerektiği, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının işyerinde ve tabelalarında tescilli "RENAULT" marka işareti ile karakteristik yazısını kullanmasının markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, 556 sayılı K.H.K. nın 62 nci nci maddesi gereğince davalının vaki "RENAULT" markasına tecavüzünün önlenmesine, TTK.nun 57 nci vd. maddesi gereğince davalının haksız rekebtinin men'ine, "Renault" yazı ve logosu bulunan davalıya ait işyerindeki tabela ve panoların kaldırılmasına,

davalıya ait servis istasyonu çalışanlarının giydiği iş elbiseleri ve yazılı matbuatlardaki "RENAULT" ibaresinin çıkarılarak bu şekilde kullanımın önlenmesine,556 sayılı KHK.nın 66 vd.maddeleri ve T.T.K.nun 57 vd. madderi gereğince 5.000.00-YTL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, markaya tecavüz yönünden 1.665.14 YTL, haksız rekabet yönünden de 1.665.14 TL için davacının maddi tazminat haklarının saklı tutulmasına, 556 sayılı K.H.K.nın 68 nci maddesi gereğince 2.500.00 YTL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, esasen davacının inhisari lisans sözleşmesine sahip olduğunun anlaşılmasına, bu bağlamda marka hakkına dayalı olarak dava açmasında hukuki bir engelin bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.