KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/12218 E., 2010/3657 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2008 tarih ve 2006/370-2008/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının şirket pay devrinden kaynaklanan borcunu ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi yaptıkların, davalının haksız olarak takibe ve yetkiye itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma tüm dosya kapsamına göre, icra takibinin borçlunun veya Borçlar Kanunun 73. maddesine göre alacaklının ikametgâhının bulunduğu yerde değil icra müdürlüğünde yetkisiz icra müdürlüğünde yapıldığı, yetkili icra dairesinde takip yapılmasının itirazın iptali davasının ön koşulu olduğu gerekçesiyle takibin yetkisiz icra müdürlüğünde yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, İİK’nun 67/2. maddesinde yazılı koşulların oluşmadığının anlaşılmasına göre kötüniyet tazminatına karar verilmemiş olmasında ve hükmün mahiyetine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/12218, K. 2010/3657, 1 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama