KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/12248 E., 2010/3349 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2008 tarih ve 2007/210-2008/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı Siemens A.Ş.'nin alıcısı olduğu trafonun deniz yolu ile Almanya'dan İzmir Limanına getirildiğini, buradan Aliağa'ya taşınması işini müvekkilinin düzenlediği Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalısı olan ...
Nakliyat A.Ş.'nin gerçekleştirileceğinin kararlaştırıldığını, davalının Vinçle müvekkilinin sigortalısının aracına yükleyeceği sırada çelik halatların kayması sonucunda emtianın devrilerek hasarlandığını, oluşan hasar bedelini dava dışı Koç Allianz Sigorta A.Ş.'nin Siemens A.Ş.'ne ödediğini, bu sigorta şirketinin ... Nakliyat A.Ş. ve davalı aleyhine açtığı rücu davası sonunda hükmedilen meblağı sigortalıları olan ...
Nakliyat A.Ş.'nin ihbarı üzerine icra dosyasına ödediklerini ileri sürerek, 126.816,00 TL'nın temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı TCDD vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tüm kusurun davalıda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/12248, K. 2010/3349, 25 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama