Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13333 K.2010/4845

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2008 tarih ve 2007/94-2008/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Gıda San. A,Ş. ile aralarındaki taşıma sözleşmesi gereğince 11/09/2006 tarihinde taşınan emtianın alıcının eline ulaşmadığını, emtianın davalıya taşıma sigortası ile sigortalı bulunduğunu, müvekkilince emtia sahibine 10/10/2006 tarihinde ödenen 26.452,71 TL’nin davalıdan talep edilmesine rağmen müracaatın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 26.452,71 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının riskin gerçekleşmesinden uzun bir süre sonra 02/10/2006 tarihinde suç duyurusunda bulunduğunu, müvekkiline 10/11/2006 tarihinde yapılan ihbarın süresinde yapılmadığını, taşımacılık sorumluluk abonman poliçesinde sahte plaka, motor ve şasi numaralı araçlarla yapılan taşımaların teminat dışı kaldığının belirlendiği, olayın niteliğinin de hırsızlık değil emniyeti suiistimal olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve belgelere dayanılarak, taraflar arasında düzenlenen taşımacılık sorumluluk abonman poliçesinin özel şartlar bölümünün 2/f maddesinde sahte plaka, motor ve şasi numaralı araçlarla yapılan taşımalardan meydana gelen her türlü hasar ve ziyanın teminat dışı bırakıldığı, davacının taşınacak eşyayı gerekli özeni göstermeden sahte ruhsatlı araca yükleterek sahte sürücü belgesi ibraz eden kişiye teslim ettiği, rizikonun teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.