KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/13579 E., 2010/5153 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2007/1045-2008/871 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait besi çiftliğinin dava dışı sigorta şirketine yangın kombine sigorta poliçesi ile sigortalandığını, sigorta priminin davalı bankaya 28.12.2004 tarihinde yatırıldığını ancak davalı bankanın kusuruyla bu parayı riziko tarihinden sonra gecikmeli olarak 14.03.2005'de sigorta şirketine aktarlması nedeniyle meydana gelen yangın hasarının dava dışı sigorta tarafından poliçe peşinatı ödenmediği gerekçesiyle tazmin edilmediğini, davalı bankanın kusuruyla bu durumun oluşmasına sebep olduğundan zararı tazmin etmesinin gerektiğini ileri sürerek, 5.620,00 TL hasarın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, poliçe tanzim tarihinde davacı hesabının yeterli bakiye içermemesi nedeniyle prim tahsilatının sonraki bir tarihte yapılmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sigorta poliçe bedelinin davalı bankanın kusuruyla rizikodan sonra ödendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/13579, K. 2010/5153, 10 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama