Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13650 K.2010/5133

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.07.2008 tarih ve 2007/376-2008/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “a.t.s.e AYSBERK TERCÜME” ibaresini 41. sınıf mal ve hizmetler yönünden marka olarak tescili için başvurduğunu, davalı TPE Markalar Dairesinin daha önce tescil edilen “AYSBERG + ŞEKİL BASIN YAYIN” markasını tescil engeli sayarak tescil talebini kabul etmediğini, kararın iptali için YİDK’na başvurduklarını, kurulun itirazlarını reddetiğini, müvekkilinin anılan ibareyi tescilden önce kullanması nedeniyle ayırtedicilik niteliği kazandığını, her iki markanın aynı veya ayırtedilmeyecek kadar benzer olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'nin anılan kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tescili istenen ibarenin daha önce aynı sınıf mal ve hizmetler yönünden tescil edilen markayla ayırt edilmeyecek derecede benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının tescilini talep ettiği ibareyle müvekkilinin aynı sınıfta tescilli markasının gerek yazılış gerekse okunuşu bakımından bir birine ayniyet derecesinde benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilini talep ettiği ibarenin aynı sınıfta daha önce davalı adına tescil edildiği, her iki markanın 556 sayılı KHK nun 7/1-b maddesi kapsamında, görünüm, ses ve anlam bakımından bir biriyle ayırt edilmeyecek derecede benzer oluğu gerekçesiyle davanın redidne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.