Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/8888 K.2010/197

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/05/2008 tarih ve 2007/255-2008/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait 1985/86467 sayılı DİA ibareli markanın davalı tarafından hiç kullanılmadığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nın 14. maddesi uyarınca markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ispat yükü kendisine düşen davalı tarafından davaya konu tescilli markasını kullandığına dair hiçbir kanıt ibraz edilmediğinden markanın 556 sayılı KHK'nun 14 ve 42/1-c maddeleri anlamında kullandığını ispatlayamadığından davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.