Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9024 K.2010/627

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/05/2008 tarih ve 2007/215-2008/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında ortak kullanılan malların paylaşımına yönelik protokol düzenlendiğini, en son bölüşümü yapılan çelik kalıplara ilişkin olarak KDV ve Kurumlar vergisi borcunun yarısından davalının sorumlu olduğunu, yapılan ihtara rağmen bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, 3.156,75 TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, “paylaşım gereği davalının payına düşen çelik kalıplara ilişkin ... faturanın rayiç değere göre düzenlenip düzenlenmediği noktasında bilirkişi kurulundan ek rapor alınması veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulü ile 1.382,35 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.