Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9172 K.2010/395

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 tarih ve 2007/734-2008/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı T.C.Ziraat Bankası A.Ş.vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesi nezdinde bulunan ev sahibi ... Tanrıkulu hesabına 05.05.2006 tarihinde (270) YTL kira parası yatırdığını, davalı banka şubesince bu işlemin kabul edilmediğini ve anılan paranın davalı ... tarafından yatırıldığının iddia edilip diğer davalı banka görevlilerinin de katılımı ile 02.06.2006 tarihli tutanak düzenlendiğini ileri sürerek, (270) YTL maddi ve ( 20.000) YTL.manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ve T.C.Ziraat Bankası A.Ş. vekilleri, ayrı ayrı işbölümü, zamanaşımı, husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuş, davalı ..., duruşmalara katılmamış ve savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davağcı ile davalı ...' in aynı binada kiracı oldukları ve kira paralarını dava dışı ...' in davalı banka şubesinde bulunan hesabına yatırdıkları, olaydan önce davalı ...' in davacının eşinden eski dekontlardan birini emsal olarak alıp davalı banka şubesine verdiği, hesap numarasının emsal alınması amacıyla yapılan bu işleme karşılık davalı banka çalışanlarınca paranın davalı ... yerine davacı tarafından yatırılmış gibi dekont düzenledikleri, Zeynep' in uyarması sonucunda bu dekontun hemen iptal edilip doğrusunun düzenlendiği,

davacının ise iddia ettiği ödemeye ilişkin dekont sunmadığı gibi ceza soruşturması sırasında "05.05.2006 tarihinde bankaya gidip gitmediğini hatırlamadığını" bildirerek çelişkili beyanlarda bulunduğu, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı' nca da maddi olayların bu şekilde belirlendiği ve davacı hakkında "suç uydurma" suçu isnadıyla kamu davası açıldığı, davalı banka çalışanları hakkında ise kavuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın da itiraza uğramayarak kesinleştiği, BK.'nun 53.maddesi uyarınca anılan kararın hukuk hakimini de bağlayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalı T.C.Ziraat Bankası A.Ş.vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TC. Ziraat Bankası AŞ. vekilinin tüm ve davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/3. maddesi uyarınca, manevi tazminat talebinin tamamen reddi durumunda avukatlık ücretinin, tarifenin 2. kısmına göre hükmolunması gerekir. Yine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi hükmü uyarınca, tarifenin 3. kısmına göre belirlenecek nispi vekalet ücreti, 2. kısım 2. bölümüne göre tespit edilen maktu vekalet ücretinden az olamaz.

Ayrıca somut uyuşmazlık yönünden mahkemece davacının hem maddi hem de manevi tazminat talepleri reddedildiğine göre, reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları için davalılar yararına ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği tabiidir.

Bu durum karşısında mahkemece, davalılar yararına en fazla (1.000) YTL. vekalet ücretine hükmedilebileceği halde (2.327) YTL.’na hükmedilmesi doğru değilse de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.