KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/9353 E., 2010/602 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şişli 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.04.2008 tarih ve 2006/62 - 2008/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı ...’ın davalıların ilgilisi olduğu aracın yaptığı kaza sonucu yaralandığını, sigortalının yaralanması nedeniyle tedavi ve tedavi süresince iş göremezlik bedeli olarak 58.836 Avusturya Şilini ödendiğini, bu bedelin rücuan ödenmesi için davalılar aleyhine icra takibine geçildiğini ancak davalıların takibe itiraz ettiklerini, yapılan itirazların yersiz olduğunu ileri sürerek, davalıların takibe vaki itirazlarının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın haksız olduğunu savunarak, reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre davacının sigortalısının işverenine ödenen miktarın yasal sınırlar içinde olduğu ve davacıya halefiyet hakkını kazandırdığı sonucuna varılarak, davanın kabulüne, davalıların takibe vaki itirazlarının iptali ile takibin devamına, davanın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/9353, K. 2010/602, 21 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama