KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/9451 E., 2010/695 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.12.2007 tarih ve 2006/1052-2007/2411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait çelik emteasını Ankara' dan İskenderun'a taşıdığını, borcunun bir kısmını ödemeyen davalı aleyhine girişilen icra takibinin , davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 50'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, dava konusu borcun bir kısmının müvekkili, kalan kısmının ise davacının üst taşıyıcısı ...Metal Ltd. Şti. tarafından ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında yapılan iş ve bedeli konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın iş bedelinin ödenip ödenmediği noktasında toplandığı, davalının verilen süreye rağmen ticari defterlerini sunmadığı, borcunu ödediğini kanıtlayamadığı ve yemin teklif etmeyeceğini bildirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve TTK.’nun 792. maddesi uyarınca kural olarak taşıma ve bekleme ücretini ödeme yükümlülüğünün gönderilene ait olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/9451, K. 2010/695, 25 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama