Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9713 K.2010/785

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.12.2006 tarih ve 2003/684-2006/727 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalı bankanın İzmir Şubesinde müvekkiline ait bulunan mevduat hesabındaki faiz gelirinden davalının tek taraflı olarak 3.882,96 TL kesinti yaptığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, faiz uygulamasında gabin oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiş,karşı dava olarak müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, dosya kapsamına göre, davalı bankanın faiz oranlarını belirlediği dönemde müzayaka halinde bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.