Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9717 K.2010/920

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.12.2006 tarih ve 2003/685-2006/728 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın İzmir Şubesi’nde mevduat hesabı olduğunu, bu mevduatın banka nezdinde değerlendirildiğini, ancak 19.03.2001 tarihinde müvekkilinin hiçbir yazılı talimatı olmaksızın hesabından davalı tarafından 3.882.964.521 TL’nın kesildiğini ileri sürerek, bu meblağın bankalarca vadeli mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının 19.02.2001 ve 14.03.2001 tarihleri arasında bankada gecelik (O/N) işlemleri yaptığını ve normalin çok üzerindeki oranda faiz aldığını, müvekkili İktisat Bankası’nın Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu’nun 15.03.2001 gün ve 198 sayılı kararı ile Bankalar Kanunu’nun 14/3-4 ncü maddesi uyarınca denetim ve yönetiminin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devir edildiğini, kamusal görev yapan Fon’un normalin üzerindeki faiz oranlarının verilmemesi yönünde uygulama yaptığını, ödemelerde İstanbul Menkul Kıymetler Borsası ortalama faizlerinin esas alındığını,

bunun üzerinde gerçekleşen faizin gabin nedeniyle istenemeyeceğini, ayrıca ahlâka aykırı olduğunu, bir yılda alınabilecek faizin bir gecede alındığını savunarak davanın reddini; karşılık dava olarak ise, bankanın tenkise tabi tuttuğu kısmın BK'nun 20 ve 21 nci maddeleri uyarınca kısmi butlanla malûl olduğunun kabulü ile davacıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre davalı bankanın birikmiş faiz miktarı çok yüksek düzeyde olmasının dava konusu mevduat hesabı için faiz anlaşmasının yapıldığı tarihte müzayaka halinde olmasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.