Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9714 K.2010/967

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/12/2006 tarih ve 2003/656-2006/740 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada hesabı bulunduğunu, davalının 19.03.2001 tarihinde müvekkiline ait hesaptan 3.882.964.521-lirayı çekmiş olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı-karşı davacı banka vekili, uygulanan faiz oranlarının gabin teşkil ettiğini, aynı zamanda ahlaka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini ve karşı davanın kabulü ile 3.882.964.521-lira borçlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bankacılık sistemini sarsan mali kriz dolayısıyla müzayaka halinde bulunan davalı-karşı davacı bankanın mevduat çekilişini karşılayamaz hale gelmesi durumundan istifade etmek isteyen mevduat sahiplerinin aşırı faiz taleplerini kabul ettirdiği, edimler arası orantısızlık bulunduğu, müzayaka halindeki bankanın kesinti yapmasının yerinde olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.