Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10070 K.2011/2651

Taraflar arasında görülen davada İznik Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2009 tarih ve 2009/159 - 2009/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki emekli maaş hesabına el konulduğunu ileri sürerek, 3.088,76 TL’nın yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üçüncü şahıslara olan borçları nedeniyle başlatılan takiplerde haciz ihbarnameleri ve bloke yazılarının geldiğini, imzalanan genel kredi sözleşmesinin 15. maddesi gereğince bankaya olan muaccel kredi borcu nedeniyle hapis ve mahpus hakkının kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davalıya Genel Kredi Sözleşmesi gereğince kullandırılan 40.000 TL Borçlu Cari Hesap kredisi tahsil edilmediğinden Bağ-Kur emekli maaş hesabındaki 3.088,76 TL’nın 27/02/2009 tarihinde mahsup edildiği, Genel Kredi Sözleşmesi'nin 15. maddesinde hapis ve mahpus hakkı bulunsa da BK’nun 19. ve 20, İİK’nun 82, 506 sayılı Kanun'un 121 ve 1479 sayılı Kanun'un 67. maddeleri gereğince emekli maaşının blokesinin akit serbestisi içinde değerlendirilemeyeceği, davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.