Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10538 K.2011/2957

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2008 tarih ve 2006/688-2008/1303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan internet yoluyla toplam 2.500,00YTL’nin tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 500,00 YTL’nin ödemelerin alındığı tarihten itibaren işleyecek bankalararası en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini 2000,00 YTL arttırarak 2.500,00 YTL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın internet bankacılığı konusunda davacıyı bilgilendirmediği, davacının dava konusu zararının davalı bankanın gerekli ek güvenlik önlemlerini almamasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.500,00 YTL’nin 03.10.2005 tarihinden, 780,00 TL’nin 18.10.2005 tarihinden, 220,00 YTL’nin 18.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.