Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1097 K.2010/6772

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2005/452 - 2008/1052 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı gerçek kişiye 02.02.2005 tarihinde 350 kg et sattığını, peşin parası olmadığından diğer davalı tarafından verilen kredi kartıyla bedelinin tahsil edildiğini, kimliğin ve imzanın kontrol edildiğini, tek çekimde satış bedelinin tahsil edildiğini, faturanın düzenlendiğini, elden teslim edildiğinden sevk irsaliyesi düzenlenme- diğini, davalının onay verdiğini, ancak kartın çalıntı olduğundan bahisle hesaba geçen parayı ödemediğini ileri sürerek, 3.500.00 YTL’nın ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında işyeri üyelik sözleşmesi olduğunu, satış işleminden şüphelenildiğini, kart bankasından durumun sorulduğunu, sahte kredi kartıyla satışın yapıldığının tespit edildiğini, sözleşme uyarınca bloke konulduğunu, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı gerçek kişi hakkındaki davayı takip etmediği, bu davalıya et satışı yaptığı, satış bedelinin kredi kartıyla tahsil ettiği, davalının onay vermemesi gerekirken onay verdiği, sonradan sahte kredi kartıyla işlem yapıldığından bahisle paranın hesaba geçirilmediği ve davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalı hakkındaki davanın kabulüne, 3.500.00 YTL’nın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş vekili temyiz etmiştir.

Dava, banka hesabında bloke konulan paranın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı Banka arasında üye işyeri sözleşmesi imzalandığı, davacının, bu davalının vermiş olduğu POS cihazıyla 02.02.2005 tarihinde diğer davalıya kredi kartıyla et satışı yaptığı, 3.500.00 YTL satış bedelinin hesaba geçmesine rağmen işlemin sahte kredi kartıyla gerçekleştirildiğinden bahisle davalı Banka tarafından bloke konulması sonucu ödenmediği hususları uyuşmazlık konusu değildir.

Mahkemece, salt satış işlemine onay verdiği gerekçesiyle davalı Banka hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır.

Davacı taraf, satışta kullanılan kredi kartının davalı Banka tarafından verildiğini iddia etmiş, davalı Banka ise işlem yapılan kartın dava dışı başka bir banka tarafından üretildiğini, onaydan sonra kuşkulanılması sonucu kredi kartıyla ilgili yapılan araştırmada sahte olduğunun bildirilmesi nedeniyle satış bedeline bloke konulduğunu savunmuştur.

Taraflar arasında yapılan sözleşmeyle sahte kredi kartıyla işlem yapılması halinde davacı hesabına geçen para üzerinde davalı Bankaya bloke koyma hakkı verilmiştir.

Ancak, satış işleminin nasıl gerçekleştirildiği veya gerçekleştirilmiş olabileceği, bu işlemle ilgili olarak davalı Bankaya sahtecilik ihbarı yapılıp yapılmadığı, hangi kredi kartının kopyalandığı, asıl kredi kartı hamilinin kim olduğu, kart üreticisi bankanın işlem nedeniyle davalı Bankaya başvuruda bulunup bulunmadığı, davalının bloke koyduğu paranın iadesi zorunluluğunun doğup doğmadığı, bu özellikteki kredi kartlarına POS cihazının onay vermesini engelleyici teknik bir takım önlemler alınması da dahil uluslararası kredi kartı uygulamasının ulaştığı aşama itibariyle davalı Bankanın alabileceği tedbirler olup olmadığı,

tarafların kusurunun bulunup bulunmadığı hususları hiç değerlendirilmemiştir.

Bu durum karşısında, aralarında POS cihazının teknik olarak işleyişi bakımından bilgi sahibi uzmanın olduğu bilirkişi kurulu oluşturulup, yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.