Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11064 K.2011/3424

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.11.2008 tarih ve 2007/224-2008/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında 01.03.2001 tarihinde hesabında bulunan 286.552.000.000 TL anaparanın 19.03.2001 vade ve % 279,12 faiz oranlı olarak 319.053.338.940 TL alacağı hususunda anlaştıklarını, ancak davalı bankanın 19.03.2001 tarihinde anılan hesaptan toplam 18.838.885.742 TL’nı “fark faiz” adı altında geri aldığını, yapılan işlemin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 18.838.885.742 TL’nin 19.03.2001 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, uygulanan faiz oranının gabin teşkil ettiğini aynı zamanda ahlaka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddi ile davacıya 18.838.885.742 TL borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankacılık sistemini sarsan mali kriz dolayısıyla müzayaka halinde bulunan davalı-karşı davacı bankanın mevduat çekilişini karşılayamaz hale gelmesi durumundan istifade etmek isteyen mevduat sahiplerinin aşırı faiz taleplerini kabul ettirdiği,edimler arası orantısızlık bulunduğu, müzayaka halindeki bankanın kesinti yapmasının yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.