Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11198 K.2011/3675

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.05.2009 tarih ve 2009/225-2009/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski müdürü olan davalının şirkete ait torna tezgahını gerçek değerinin altında bir değere satmak sureti ile şirketi zarara uğrattığını, davalının makineyi 40.880,00 TL’ye sattığını, karşılığında 17.280,00 TL’lik çek aldığını, bakiyesinin daha sonra ödeneceğini beyan etmesine rağmen şirket kayıtlarında satış bedelinin 18.880,00 TL’ye gösterildiğini ileri sürerek, 22.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu makinenin ikinci el olup KDV dahil 17.700,00 TL bedelle alındığını, dapa sonra 18.880,00TL’ye satıldığını, bu hususun şirket kayıtlarına da işlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu torna tezgahının şirket kayıtlarına göre 21.04.2004 tarihli fatura ile 15.000,00.YTL+KDV’ye satın alındığı, 25.12.2004 tarihli fatura ile 16.000,00.YTL +KDV bedelle Ceyan Mak.Ltd.Şti’ne satıldığı, makinenin alınma tarihi ile satılma tarihi arasında 8 aylık bir süre olup davacı şirketin satın alma tarihinde torna tezgahına 15.000,00.TL+KDV’den daha fazla bedel ödediğini kanıtlayamadığı, davacı şirketin kasasından satın almaya ilişkin fatura bedeli dışında para çıktığının kanıtlanamadığı,

davacı şirketin torna tezgahına piyasa fiyatının altında bedel ödeyip kar elde ettiği, gene piyasa fiyatının altında olan bedel ile sattığı, bu durumda davacı şirketin zararının oluşmadığı, bu tür davalarda davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarının esas alınması gerektiği, makinenin piyasadaki alım satım değerine göre karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava limited şirket müdürünün sorumluluğu istemine ilişkin olup TTK’nun 1460. maddesi uyarınca bu tür davalar basit yargılama usulüne tabidir. HUMK’nun 176/11.maddesinde ise basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlerin adli ara vermede de görüleceği açıklanmıştır.

Mahkemece verilen karar davacı vekiline usulüne uygun olarak 31.07.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432 nci maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 04.09.2006 tarihinde temyiz edilmiştir. Davacı vekili Bursa Vatan Hastanesi’nce düzenlenen ve İl Sağlık Müdürlüğü’nce onaylanan 15.08.2009 tarihli raporunu ibraz ederek HUMK’nun 168 . maddesine göre engel halin ortadan kalkmasından itibaren 10 günlük süre içinde eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

HUMK’nun 166. vd. maddelerinde düzenlenen eski hale getirme talebinin koşullarının bulunduğu anlaşıldığından davacı vekilinin eski hale getirme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; mahkemece, dava konusu torna tezgahının şirket kayıtlarına göre 21.04.2004 tarihli fatura ile 15.000,00.YTL+KDV’ye satın alındığı, 25.12.2004 tarihli fatura ile 16.000,00.YTL +KDV bedelle dava dışı Ceyan Mak.Ltd.Şti’ne satıldığı, davacı şirketin torna tezgahına piyasa fiyatının altında bedel ödeyip kar elde ettiği, yine piyasa fiyatının altında olan bedel ile sattığından şirketin zararının oluşmadığı,

şirket kayıtları esas alınıp makinenin piyasa rayiç değerine göre karar verilmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacı şirket ile şirketin eski müdürü arasında görülen sorumluluk davasında dava konusu makinenin satış tarihindeki piyasa rayiç değeri esas alınarak karar verilmek gerekirken davalı müdür tarafından tutulan şirket defter ve kayıtları esas alınarak karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davacı şirket tarafından makinenin satıldığı Ceyan Mak.Oto.Ltd.Şti. aleyhine Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/7 E. sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığı bildirilmesine rağmen bu dosya celp edilip incelenmeden, gerekirse birleştirme hususu düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.