Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1146 K.2010/6826

Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.10.2008 tarih ve 2008/422-2008/506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eski ortağı olan davalının hisselerini 10.01.2002 tarihinde devrettiğini, 1998 ile 2002 yılları arasında ruhsat harcı, matrah artırımı ve vergi borcu olarak 11.364,41YTL ödendiğini, bu miktarın yarısından davalının sorumlu bulunduğunu, başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini, kamu borçlarından davalı eski ortağın da sorumlu olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisseleri devralanın halen şirket ortağı olan Abdurrahman Güzel olduğunu, talep hakkının da bu şahsa ait bulunduğunu, yapılan devir sözleşmesine göre devirden önceki borçların hisseyi devralana ait olduğunun kararlaştırıldığını, 4811 sayılı Kanun'dan kaynaklanan matrah artırma hakkının ihtiyari olup, bu konudaki vergi farkının müvekkilinden talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.