Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11648 K.2011/4201

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.10.2008 tarih ve 2006/69 - 2008/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın davalı tarafından... plakalı vasıta ile 07/01/2006 tarihinde taşınması sırasında hasarlandığını, rizikonun müvekkili tarafından tazmin edildiğini ileri sürerek, 17.387,74 TL’nın sigortalıya ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, zarardan davalı taşıyanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 17.387 TL’nın ödeme tarihi olan 06.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı tarafından yapılan taşıma sonucunda oluşan hasar nedeniyle davacı sigortacının ödediği sigorta tazminatı karşılığında sigortalının alacak hakkını davacıya temlik etmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde, dava dilekçesinde talep ettiği alacağa reeskont faizi uygulanmasını talep etmiştir. Mahkemece hakkında kabul hükmü kurulan isteme ilişkin olarak reeskont faizine hükmedilmesi gerekirken avans faize karar verilmiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.