Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11979 K.2011/4898

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.06.2009 tarih ve 2008/2 - 2009/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin zayıflatıcı, teskin edici, müshil etkili, sindirimi kolaylaştırıcı özellikler taşıyan bitkisel çaylar, çeşitli kepek ve yulaf gevrekleri gibi kahvaltılık tahıl ürünler, meyveden mamul şeker, reçel ve marmelatlar, esmer şeker, polen, sarımsak, kuşburnu gibi bitkisel tabletler ürettiğini, 116629 kod numaralı “şekil + DOĞA” markasının tanınmış marka olduğunu, sunulan delilerin markanın tanınmışlığını ispatladığını ancak davalı TPE tarafından delillerin yeterince incelenmediği,

markanın yurt içi ve yurt dışında yaygın bir alanda kullanıldığını, doğal ve katkısız ürünler söz konusu olduğunda tüketicinin “DOĞA” markasını anımsadığını ileri sürerek, TPE YİDK 2007-M-5964 sayılı kararının iptaline ve müvekkili markasının tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markasının 556 sayılı KHK.m.7/1-i ve 8/4 anlamında tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markasının tanınmış marka olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2007-M-5964 sayılı TPE YİDK kararının iptaline ve dava konusu markanın tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 1990/116629 sayılı "DOĞA + Şekil" markası "her türlü tıbbi, kimyevi, zırai, gıda, biyoloji, seralojik, eczacılık ve veterinerlik ve kozmetik ile ilgili müstehzarat, ilaç ve maddeler" için tescillidir.

Davacı, davalı TPE'ne yaptığı başvuruda adına tescilli 1990/116629 sayılı markasının Türk toplumunda belirli bir tanınmışlık düzeyine ulaştığını, markanın yurt içinde ve dışında yaygın bir coğrafi alanda kullanıldığını ileri sürerek tanınmış marka olduğunun tespitini istediğine göre, 556 sayılı KHK'nin 7/1-(i) ve 8/4.maddeleri uyarınca yapılacak değerlendirmenin dava konusu 1990/116629 sayılı markanın kapsadığı emtia dikkate alınarak yapılması gerekir.

Davacı tarafça tanınmışlığa ilişkin olarak dosyaya sunulan deliller üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporda ayrık görüş belirten bilirkişi; dosyaya sunulan deliller itibariyle dava konusu markanın kullanım alanının ağırlıklı olarak 05,29 ve 30.sınıf gıda ürünleri olduğunu, davacı markasının tescilli olduğu ürünler sınırlı bir tüketici kesimine hitap ederken markanın eylemli olarak kullanıldığı alanın çok tüketilen gıda maddeleri olduğu ve sunulan delillerin yetersiz ve doğrudan marka kullanımına ilişkin olmadıklarını mütaala etmiştir. Mahkemece, ayrık görüşün hangi nedenle benimsenmediği açıklanmaksızın çoğunluk görüşü doğrultusunda karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece içerisinde bir gıda mühendisinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden dava konusu markanın eylemli olarak kulanıldığı ürünler ile bu markanın tescil kapsamındaki emtianın karşılaştırılması suretiyle markanın tescilli olduğu ürünler üzerinde 556 sayılıKHK'nin 7/1-(i) ve/veya 8/4.maddeleri anlamında tanınmışlık düzeyine ulaşıp ulaşmadığı ve yine sunulan delillerin markanın kullanımına ilişkin olup olmadıkları hususlarında denetime elverişli rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.