Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12014 K.2011/4539

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2009 tarih ve 2004/616-2009/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye Halk Bankası Yeşilyurt şubesinde bulunan çek hesabına ait 568,68 TL bedelli çekin kurumlar vergisi ödemesi için Toprakbank Basmane Şubesine ibraz edildiğini, söz konusu çek bedelinin tahsil edilmesine karşın vergi borcuna mahsup edilmediğini, bu nedenle vergi borcunun 1.873,10 TL olarak vergi dairesine ödendiğini ileri sürerek, 5.000 TL manevi tazminat ve 568,68 TL’nın çek keşide tarihinden itibaren, fazladan ödenen 1.306,35 TL’nın ödeme tarihinden itibaren bankalarca kısa vadeli kredilere uygulanan oran üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalılardan Bayındırbank tarafından devralınan Toprakbank tarafından tahsil edilen çek bedeli için gelir stopajı vergisi belgesi düzenlendiğini ancak davacının böyle bir borcunun bulunmaması nedeniyle çek bedelinin emanet hesabına alındığı, davacının ödenmeyen vergi borcu nedeniyle 783,65 TL ödediği ve 214,99 TL zararının oluştuğu, vergi borcunu ödememiş konuma düşen davacı yararına manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davalı Halkbankası A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulü ile 214,99 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.