Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12433 K.2011/5172

Taraflar arasında görülen davada Tarsus 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2009 tarih ve 2007/175 - 2009/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan internet yoluyla toplam 7.001,50 YTL’nın tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın internet bankacılığı konusunda gerekli güvenlik önlemlerini müşterinin tercihine bırakmadan almakla yükümlü olduğu, davacının zararının davalı bankanın gerekli ek güvenlik önlemlerini almamasından kaynaklandığı, davacının kusurlu davranışı sonucu şifresinin ele geçirildiği yönünde delil bulunmadığı, davalı banka tarafından bloke konularak davacıya iade edilen 593,58 TL düşüldüğünde davacının zararının 6.406,42 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.406,42 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.