KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/13978 E., 2010/1615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Çaycuma 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.09.2006 gün ve 2006/76-2006/386 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.07.2009 gün ve 2007/14606-2009/6824 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, 13.05.1997 tarihli hisse satış sözleşmesi ile Filyos Ateş Tuğlası San. ve Tic.
A.Ş.'nin hisselerinin ihale suretiyle müvekkiline satış bedeli taksitlendirilerek satıldığını, satış bedeli taksitini iadesinde ödemeyip borç erteleme talebinde bulunanların yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar teminat mektubunun nakte çevrilmeyeceğine ilişkin karardan sonra yeni bir düzenleme yapılmadığından müvekkilinin muaccel borcu olmadığının tesbitini talep etmiş, 02.06.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile özelleştirilen şirkete ait fabrika sahasının sit alanı olduğunun gizlendiğini davalının bu suretle müvekkilini kandırdığını,
dava tarihine kadar yapılan ödemelerin şirket hisselerinin gerçek değerini karşıladığını bildirerek semenin objektif değere indirilmesini ve müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı temyiz üzerine Dairemiz'ce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talep etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/13978, K. 2010/1615, 12 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama