Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14898 K.2010/1920

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.09.2007 gün ve 2006/320-2007/479 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2009 gün ve 2007/14900-2009/9960 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin davalının %3,40 oranında faizli olarak teklif ettiği krediyi kullandığını, sözleşmede ve teminat ipoteğinde de bu oranın açıkça gösterildiğini, davalı bankaca 02.02.2001 tarihli yazı ile faiz oranının yükseltildiğini, davacının 13.08.2001 tarihli yazıyla buna karşı çıktığını, davalı tarafın tek taraflı olarak faiz artırımı yapamayacağını ileri sürerek, fazla tahsil olunan toplam 144.050,80 YTL’nın en yüksek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.