KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/1517 E., 2010/8215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Birleşen dava
- İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi' nin 2006/260 Esas sayılı dosyası
Karar Metni
553 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.05.2008 tarih ve 2006/206-2008/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve birleşen dava davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin 1998/00915, 1998/00918 ve 1998/00259 sayılı faydalı model belgelerinin bulunduğunu, davalının bu faydalı model belgelerine konu buluşu taklit ederek üretim ve satış yaptığını, davalının eyleminin 551 sayılı KHK’nın 136. maddesi gereğince faydalı modelden doğan hakka tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, faydalı modelden doğan haklara tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini ve önlenmesini, 15.000,00 YTL manevi, 15.000,00 YTL maddi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davaya cevabında, müvekkili buluşlarının yenilik kriterini taşıdığını savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.
Davalı ...Döşeme Sünger Kaplama Ltd.Şti. vekili asıl davaya cevabında, davacının faydalı model tescillerinin yenilik kriterini taşımadığını, müvekkilinin işyerinde satılan ürünlerin davalının faydalı model tesciline konu buluşundan farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, birleşen dava dilekçesinde, davalı şirket adına tescili 1998/00915, 1998 00918 ve 1998 00259 nolu faydalı model belgelerinin uzun yıllardan beri gerek otomotiv sektöründe gerekse çek yat ve mobilya sektörüne kullanıldığını, bu buluşun yeni olmadığını, Almanya ve İtalya'da da bu mekanizmaların eskiden beri bilindiğini ileri sürerek, dava konusu 1998/00915, 1998/00918 ve 1998/00259 sayılı faydalı model belgelerinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 00918 nolu faydalı modeldeki 1 nolu istemin Stema-Zorzepto Şirketi’ne ait 1996 tarihli katalogda ve İdaş Şirketi’ne ait 1997 tarihli listede yer aldığı, bu nedenle belirtilen faydalı modeldeki istemlerin yeni olmadığı, 00915 nolu faydalı modele konu buluşla ilgili 1 nolu istemin Merkez Çelik A.Ş. tarafından alınan 1996/00417 sayılı faydalı model başvurusunda bütün unsurları ile aynen bulunduğu, Aleminsan Nisan 1996 katalogunda da tüm özelliklerin yer aldığı bu buluşun da yeni olmadığı,
00259 nolu faydalı modele konu buluşun Nisan 1996 tarihinde Aleminsan katalogunda birebir yer aldığı, bu nedenle yeni olmadığı, ayrıca 00918 nolu faydalı modele konu buluşun sanayiye uygulanabilir olmadığı, bu nedenle 551 sayılı KHK' nın 165/1a maddesi gereğince dava konusu faydalı model belgelerinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini gerektiği,
asıl davada davacının dayandığı tüm faydalı modellerin hükümsüzlüğüne karar verildiğinden ve davacının faydalı model belgelerine konu buluşun uzun yılardan beri dünyada ve Türkiye'de başka firmalarca bilindiği ve kullanıldığı anlaşıldığından haksız rekabetin söz konusu olmayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen 2006/260 esas sayılı dava dosyası yönünden davanın kabulü ile davalı adına tescilli TR 1998 00915 Y, TR 1998 00918 Y, TR 1998 00259 Y nolu faydalı model belgelerinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı birleşen davada davalı ... Mek. Maks.Tic.Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve birleşen dava davalısı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/1517, K. 2010/8215, 12 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama