Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1727 K.2010/7609

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 11.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.09.2008 tarih ve 2007/532-2008/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma sigorta poliçeleriyle sigortalı emtiaların davalı tarafından hasarlı şekilde taşındıklarını, sigorta tazminatlarının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, toplam 5.585 USD’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce “yapılan taşımaların CMR Konvansiyonu hükümlerine tabi olduğu, buna göre CMR 23 ve 25. maddeleri uyarınca öncelikle gerçek zararlar belirlenip, davalının sorumlu olduğu tazminatların üst sınırları tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği ve ayrıca, tamamen hasarlanan cam emtiasının sovtaj değerinin olup olmadığının, gerçek zarardan mahsubunun gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne 4.081,36 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.