KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/1841 E., 2010/7888 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
431 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 tarih ve 2004/916 - 2008/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin otopark işletmeciliği yaptığını, 15.05.2000 tarihinde haczedilen aracın günlük 5,00 TL ücretle otoparka bırakıldığını, 14.06.2001 tarihinde aracın davalı tarafından ihaleyle alınmasına rağmen 10.05.2004 tarihine kadar otoparktan çekilmediğini ve hak edilen ücretin eksik ödendiğini ileri sürerek, 6.274,25 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, icra tetkik mercii tarafından belirlenen yedieminlik ücretinin davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait otoparka haciz sonucu bırakılan araç için satış tarihine kadar haciz tutanağında belirlenen yedieminlik ücretin uygulanması gerektiği, bu tarihten teslim tarihine kadar ise ardiye ücreti olarak rayiç otopark tarifesinin uygulanmasının ve sürenin uzunluğu nazara alınarak yarı oranında hakkaniyet indirimi yapılmasının gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.965,00 TL bakiye alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemeye gelince; dava, haciz işlemi sonucu davacı yana yediemin olarak bırakılan araç için otopark ücretinin tahsili istemine ilişkindir.
Her ne kadar mahkemece aracın satış tarihine kadar davacı sıfatının yedieminlik olup, haciz işlemi sonrası aracın satılmasından sonra taraflar arasındaki ilişkinin ardiye hizmeti niteliğinde bulunduğu doğru olarak tespit edilmiş ise de, dosyaya celp olunan delilerden anlaşıldığı üzere piyasa rayicinin çok üzerindeki bir yedieminlik ücretinden davalı alıcının sorumlu tutulması yerinde görülmemiştir. Zira, somut olayda haciz tutanağıyla belirlenen ücretin yanlar arasında serbestçe tespit edilmediği açıktır.
Bu durumda mahkemece, haciz işleminin yapıldığı tarih itibariyle aracın bırakılmış olduğu yerin statüsü belirlenerek, uygulanması gereken tarifenin tespit edilmesi, şayet Adalet Bakanlığı’nca belirlenen fiyat tarifesine tabi olunmadığı belirlenirse o zaman aracın otoparka kaldığı tarih itibariyle uygulanması gereken piyasa rayicinin tespitiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/1841, K. 2010/7888, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama