KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/1921 E., 2010/7841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.03.2008 tarih ve 2007/451 - 2008/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı yükün, İstanbul’dan Ankara’ya taşınması konusunda davalılardan nakliye komisyoncusu ... ile anlaşıldığını, bu davalının diğer davalı ...’nun işleteni, ...’in sürücüsü olduğu aracı göndermesi üzerine pirinç emtiasının yüklendiğini, ancak yükün varma yerine ulaşmadığını, emtia bedeli olan 7.686.663.906.-TL’nın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, davalılardan ... aleyhine açılan dava atiye terk edilmiştir.
Davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.
Mahkemece, bozma ilamın uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ...’in üst taşıyıcı olduğunun anlaşıldığı, davalılardan ...’nun işleteni olduğu araç sürücüsüne teslim edilen emtianın alıcısına ulaştırılmadığı gerekçesiyle davalılardan sürücü ... yönünden dava atiye terk edildiği için, davalı ... hakkındaki karar kesinleştiği için bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 7.686,66 YTL’nın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'in bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/1921, K. 2010/7841, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama