Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1966 K.2010/7903

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 4.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2008/271-2008/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ...İnş.Taş.Paz.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ve oğlu ...'in 27.07.2004 tarihinde ...'ın sevk ve idaresinde bulunan, ... ve ...'a ait, Işık Sigorta A.Ş.'ne zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı minibüste yolculuk yaptıkları sırada ...İnş. Taş. Paz. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'ne ait, ...'un sürücüsü olduğu ve Şeker Sigorta A.Ş.'ne sigortalı bulunan aracın müvekkillerinin yolculuk ettiği araçla çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkillerinin yaralandığını, kaza sırasında ağır bir şekilde yaralanan ...'nin uzun süre tedavi gördüğünü, bu olay nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek,

fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah sonucu ... için 14.936,11 YTL maddi, 50.000,00 YTL manevi, ... için 1.500,00 YTL maddi, 5.000,00 YTL manevi, ... için 500,00 YTL maddi, 5.000,00 YTL manevi tazminat olmak üzere toplam 76.936,00 YTL maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...İnş. Taş. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacılar ... ve ...'ın maddi ve manevi tazminat isteme haklarının olmadığını, kendilerinin herhangi bir bedensel zarara uğramadıklarını, davacıların istedikleri miktarların da son derece fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar..., ... ve ... vekili, kazada müvekkillerinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekilleri, sigorta şirketinin maddi tazminat istemlerinden sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve azami poliçe limitiyle sınırlı olarak sorumlu bulunduklarını, manevi tazminat istemlerinin ise poliçe teminatı kapsamında olmadığını ayrı ayrı savunmuşlardır.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tümdosya kapsamına göre 27.07.2004 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan ... ve ...'in yolcu olmaları nedeniyle kendilerine atfı kabil bir kusurunun olmadığı, davalıların davacılara karşı sorumlu bulundukları gerekçesiyle davacı ... yönünden maddi ve tüm davalılar yönünden manevi tazminat isteklerinin vazgeçme beyanı da nazara alınarak reddine, ... yönünden 1.500,00 YTL, ... yönünden 14.936,11 YTL maddi tazminatların faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, ... ve ...'in davalılar ..., ... ve...'a karşı manevi tazminat istemlerinin vazgeçme nedeniyle reddine, ... yönünden 2.500,00 YTL,

... için ise 5.000,00 YTL manevi tazminatların davalılar ... ve ...İnş. Taş. Paz. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nden tahsiline, fazlaya ait istemlerin reddine ilişkin verilen kararın taraflarca temyizi üzerine, Dairemizce, maddi tazminatlar yönünden onanmasına, manevi tazminatlar yönünden ise davalılar ..., ... ve D.... tarafından davacıların manevi zararlarının tazmini için verilen 20.000,00 TL'nin hangi davacı için ne kadar verildiğinin tespitiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın tespitine, aldığı miktar nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı ... yönünden bakiye 1.500,00 TL, ... yönünden,

4.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılar ... ve ...İnşaat Limited Şirketi'nden tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ...İnşaat Limited Şirketi vekili temyiz etmiştir. Dava, trafik kazası sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk karar Dairemizce, davacıların, müteselsil borçlulardan manevi tazminat adı altında aldığı miktarın Borçlar Kanunun 50 ve 51. maddeleri ile 141. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi, yapılan ödemenin hangi davacı için ne kadar yapıldığının tespiti ile saptanacak manevi tazminat miktarında dikkate alınması gerekçesiyle kısmen bozulmuştur.

Bozma sonrası, davacı vekili müteselsil borçlular ..., ... ve ... tarafından manevi tazminat adı altında ödenen 20.000,00 TL’nın 1.000,00 TL’ sının davacı ..., 1.000,00 TL ‘sının ..., 18.000,00 TL ‘sının ... Derince için alındığını beyan etmiş, mahkemece bu beyan esas alınarak hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesi incelendiğinde davacı vekilinin, ... için, 50.000,00 TL, ... ve ... için ise ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminat istediği anlaşılmıştır.

Manevi tazminat niteliği gereği kısmi davaya konu olamaz, zaman içinde manevi acının artmasından söz edilemez. ... için dava açılırken 5.000,00 TL manevi tazminat istendiğine göre, artık bu miktarlardan fazla manevi tazminata karar vermek mümkün değildir. Esasen, herkes haklarını kullanırken ve borçlarını öderken MK.’nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kurallarına uygun hareket etmek durumundadır.

Bu itibarla, dava dilekçesi de göz önüne alınarak, davacıların manevi zararın tazmini için verilen 20.000,00 TL'nın 5.000,00 TL‘nın ... Derince, 5.000,00 TL’sının ..., bakiye kısmın ... Derince için alındığının kabulü gerekir. Uyuşmazlığın bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, dosya içeriği ve isteme uygun olmayan davacı vekilinin beyanına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.