KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/2280 E., 2010/7910 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2008/1108-2008/2670 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 10.05.1999 ila 12.04.2008 tarihleri arasında hayat sigorta poliçesiyle davalı nezdinde sigortalı olduğunu, davalıya 4.090 USD prim ödediğini, TTK'nun 1325. maddesine göre sigorta sözleşmesinin üç yıldan fazla sürmesi halinde sigortadan cayması halinde ödediği primleri geri alabileceğini ileri sürerek, ödediği prim karşılığı 5.033,15 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, prim iadesi hakkının doğumu için poliçe tanziminden itibaren üç yıl geçmesinin değil, sigortalıca üç yıla ait sigorta priminin ödenmesi gerektiğini, davacının üç yıllık prim yatırmaması nedeniyle prim iade şartlarının oluşmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 09.05.1999-30.06.2001 tarihleri arasında prim ödediği, devamında sigorta primlerini ödemediği, TTK'nun 1325. maddesine göre üç yıl süreyle prim yatırılmadığından iade şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/2280, K. 2010/7910, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama