KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/245 E., 2010/6559 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
567 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 tarih ve 2006/263-2008/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 10.980 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket sigortalısı ...Kilit A.Ş’nin İtalya'dan ithal ettiği anahtar şifreleme tezgahı ekipmanlarının İtalyanın Milano şehrinden İstanbul/Güngören'deki ...Kilit tesislerine taşınması işinin davalı şirketçe üstlenildiğini, 03.06.2005 tarihli CMR belgesi uyarınca taşınan emtiaların 08.6.2005 tarihinde gümrükten çekilerek 09.06.2005 tarihinde Güngören'deki fabrikaya getirildiğini, makinelerin ambalajlarının açılmasından sonra makinenin ana kumanda ünitesinin hasarlı ve kumanda kolunun kırık olduğunun görüldüğünü, Bakırköy 21.Noterliği’nin 10.06.2005 tarihli ihtarnamesi ile durumun taşıyıcıya bildirildiğini,
makinelerin fatura ve CMR belgesine göre Exworks olarak (iş yerinde teslim kaydıyla) taşındığını, hasar ve onarım bedelinin 14.790,33 YTL olduğunu, malların taşınması esnasında oluşan hasardan gönderici firmanın da müterafik kusuru olduğunu, satıcı firmanın hasarın %50’sini karşılamayı kabul ettiğini, taşıyıcı firmanın kusuruna isabet eden 7.145,00 YTL’nin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın 16.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, CMR 32/1 maddesince öngörülen zamanaşımının dolduğunu, malların teslimi esnasında tutulan tutanakta hasara ilişkin bir kayıt bulunmadığını, yasal süresinde yapılmış hasar ihbarı bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu emtiaları Mass Antreposuna teslim ettikten sonra emtiaların başka araçla alıcının deposuna taşındığını, hasarın bu arada meydana gelme ihtimalinin yüksek olduğunu, sovtaj hesabı yapılması gerektiğini, tazminatın CMR 23. maddesine göre, faizin ise 27. maddeye göre belirlenmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma senedinde gönderilme yeri ve adresi olarak sigortalı firmanın adının yazılı olduğu, davalı taşıyıcının satıcı deposundan alıcı deposuna kadar taşımayı üstlendiği, transhipment-aktarma ile yapılan taşımayı da kendi sorumluğunda başka bir araç ile taşıtıp nakliyeyi tamamlamak zorunda olduğu,
Mass Antreposuna giriş yapan malın hasarına dair bir tutanak ve davalıya bu kesitte yapılan bir ihbarda bulunmamakla birlikte taşımanın anılan belgelere göre bütün olarak davalı tarafından üstlenilmiş olması karşısında kusuru oranında hasardan sorumlu olacağı, yüklemenin gönderen tarafından ifa edilmiş olması karşısında taşıyıcının yüke nezaret ve istifin yola uygun şekilde yapılmasını denetleme hakkına sahip olduğu, sigortalının göndericiye başvurarak hasarın bir kısmını tahsil ettiği, taşıcının CMR 17/2 maddesi uyarınca hasarın imkan olmayan bir sebepten meydana geldiğine dair delil de sunmadığı,
hasarın yarısının davalıdan tahsilinin istenilmesinin hak ve nesafete uygun ve taşıyıcının sınırlı sorumluluğu içinde kaldığı, hasar bedelinin CMR 25/1 ve 25/2-b maddeleri gözetilerek 14.290,33 YTL olduğu, davalı taşıyıcının olarak yurtdışından sigortalı işyerine kadar taşımayı üstlenmiş olması ve bunun aksine bir delil de sunulmamış olmakla davalı taşıyıcının hasardan sorumlu olduğu,
talep edilen meblağın, CMR Konvansiyonu 23/3, 25/1 ve 25/2-b maddeleri kapsamında yerinde ve esasen sınırlı sorumluluk içinde kıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.145,00 YTL’nin temerrüt tarihi olan 16.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/245, K. 2010/6559, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama