Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/3592 K.2010/10094

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2008 tarih ve 2006/702-2008/685 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ...’in 23/11/2003 tarihinde tren kapısının aniden açılmasıyla düşerek karşıdan gelen trenin çarpması suretiyle vefat ettiğini ileri sürerek, davacı anne ve kardeşler için toplam 60.000 YTL manevi tazminatın, oğluna yardım etmek üzere çabalarken trenden düşerek yaralanarak iki yıl sonra vefat eden ...’in yakınları davacılar için toplam 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkiline isnat edilecek kusur olmadığını, olaydan üç yıl sonra vefat eden baba ...’in ölümünün olayla bağlantısı bulunmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ve davanın BK. 60. madde gereğince bir yıllık süresi içinde açılmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, yolcu taşıma sözleşmesi nedeniyle davanın BK. 125. madde gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresinde açıldığı, ... ’in ölümüyle ilgili kazada davalı işletmenin %15, 18 yaşında vefat eden ...’in % 85 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve olayın oluş biçimi gözetilerek davacı anne Gülsüm için 5.000 YTL, kardeşleri için (4 kişi) ayrı ayrı 3.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, ...’in olaydan üç yıl sonra vefat ettiği ve kaza ile ölümü arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.