KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/3935 E., 2010/10293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.11.2008 tarih ve 2007/346-2008/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “...”, “... MALL” ve “...” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin markaları ile iltibas oluşturacak “LKS ...” ibaresinin 21. sınıfta tescili amacıyla davalılardan TPE nezdinde yaptığı başvuruya yaptıkları itirazın en son Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu’nca reddedildiğini ileri sürerek, YİDK’nun 19.09.2007 tarih ve M-4139 karar numaralı red kararının iptaline, davalı şirket marka başvurusunun tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirket başvurusunun ve davacının “... MALL” markasının 21. sınıfa ilişkin olduğu, markalardaki esaslı unsurun “...” veya “...” olduğu, bu hali ile 556 sayılı KHK'nin 8/1-b anlamında halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davalı başvurusunun davacının markalarından biri izlenimi yaratma ve seri marka içine girme tehlikesini doğurduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/3935, K. 2010/10293, 14 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama