KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/414 E., 2010/6509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2007/1009 - 2008/1106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından 5.097,40 YTL’nın internet vasıtasıyla başka hesaba aktarıldığını, davalı bankanın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 5.097,40 YTL’nın 20.03.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zararın davacının kendi kusurlu hareketinden kaynaklandığını, havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen bankaların hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, bilgisayar korsanlığı yöntemiyle işlemler yapılmasını önleme yolunda ek güvenlik tedbirleri almayan bankaların kusurlu ve sorumlu olacağı, davacıya ait banka hesabından 20.03.2007 tarihinde yapılmış olan havaleden dolayı bankanın kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.097,40 YTL’nın 20.03.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/414, K. 2010/6509, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama