Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/4792 K.2010/11790

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2006/525-2008/379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,taraflar arasında özel güvenlik hizmeti sözleşmesi imzalandığını ancak davalının haksız olarak sözleşmeyi fes ettiği 30.06.2006 tarihi itibariyle 10.437,20 TL olan alacaklarının ödemediğini, ayrıca sözleşmeyi haksız fesih nedeniyle 500,00 TL ve sözleşmeye aykırı davranma nedeniyle 500,00 TL tazminatın davalı tarafından ödenmesinin gerektiğini ileri sürerek, 11.437,20 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Mayıs ve Haziran ayı ücretlerini ödemeyi kabul ettiklerini beyan ederek fazlaya ilişkin talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ticari defterlerinde kayıtlı olan 7.417,08 TL ve 1.047,61 TL tutarındaki Nisan ayı çalışma ücreti ile bunun KDV’si 454,78 TL’nin davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.919,47 TL alacaktan davadan sonra 09.06.2008 tarihindeki 7.417,08 TL davalı ödemesi mahsup edilerek tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklana alacak istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, yazılı gerekçeyle Nisan ayına ilişkin çalışma ücretinin de ödenmesinin gerektiği kabul edilmiş ancak bu alacak kalemi için % 18 oranındaki KDV tutarı yanlış hesaplanarak 188,57 TL yerine 454,78 TL olarak belirlenmesi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.