Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5010 K.2010/11452

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2008 tarih ve 2007/14 - 2008/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...

Topluluğu şirketlerinden olup, müvekkili adına “Çamlı BioTav” ibareli markanın 1999 yılında 31 nolu sınıfta, “Çamlı BioFarm” ibareli markanın 1999 yılında 31 nolu sınıfta, “Çamlı BioFarm” ibareli markanın 2000 yılında 1 nolu sınıfta tescil edildiğini, “BioFarm şekil” markasının 31 nolu sınıfta büyükbaş ve küçükbaş hayvan yemleri emtiasını kapsayacak şekilde tescilinin sağlanması için 2004 yılında TPE'ne tescil talebinde bulunduklarını, TPE tarafından “biofarma bi şekil” ibareli markanın 2003 yılında tescil edildiğinden bahisle 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi gereği reddedildiğini,

itiraz üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından 08.11.2006 tarihinde ret kararı verildiğini, iki markanın aynı veya benzer olmadığını, iltibasa yol açmadığını, ayrıca adına tescilli diğer markaların redde gerekçe gösterilen “biofarma bi şekil” markasından önce tescil edildiğini, aralarında aynılık veya benzerlik var ise redde gerekçe gösterilen markanın da tescil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tescili için başvuruda bulunulan marka ile “Biofarma bi şekil” tescilli marka arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu, KHK'nin 7/1-b maddesi gereği YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar ve toplanan kanıtlara göre, karşılaştırmanın başvuruda bulunulan markanın asıl unsuru olan “BioFarm” ve redde dayanak markanın asıl unsuru olan “Biofarma” ibareleri arasında yapılması gerektiğini, işitsel anlamda iki marka arasında benzerlik bulunduğunu, her iki markanın asıl unsurlarının aynı imiş gibi algılanacak derecede benzer olduğunu, davacının daha önce tescil edilen markalarının farklı olduğunu ve davalı adına tescil edilen marka ile karşılaştırmasının ayrı bir dava konusu olabileceği gerekçesiyle, davalı TPE aleyhine açılan davanın esastan, davalı Biofarma İlaç San. A.Ş. aleyhine açılan davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.