Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5102 K.2010/11458

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 tarih ve 2006/23 - 2008/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalıların Özay Dış Ticaret ve Limited Şirketi’nin ortakları olduğunu, 2000 yılı sonlarına doğru davalıların diğer ortaklara karşı hasmane tutumları nedeniyle anlaşmazlıkların başladığını, davalıların diğer ortakları Cumhuriyet Savcılığına şikayet ettiklerini ayrıca haklarında alacak davası açtıklarını, müvekkillerinin de davalılar aleyhine manevi tazminat davası açtıklarını, ortakların bir araya gelmelerinin mümkün olmadığını ileri sürerek, adı geçen şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirket feshinin haklı sebeplerle istenebileceğini, davacıların dayandığı haklı bir sebep bulunmadığını, şikayet ettikleri olayların sorumlularının da kendileri olduğunu, sebep oldukları olumsuzlukları gerekçe göstererek fesih isteyemeyeceklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan suç duyuruları ile ceza ve hukuk davalarının taraflar arasında olması gereken güven ortamını ortadan kaldırdığı, bundan sonrası için şirket ortaklarının bir araya gelerek ticari hayatın gerektirdiği yönetimi gösteremeyecekleri, dava konusu şirketin defter ve belgelerinin usulüne uygun tutulmadığı, ortakların denetim haklarını kullanmalarının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.